راهبرد درمان سرطان خردسالان با کمترین عوارض

به گزارش بیمارستان دی، یک متخصص رادیوانکولوژی، معتقد است؛ موفقیت درمان تنها زمانی معنا پیدا می کند که کودک دچار سرطان بعد از پایان درمان، با کمترین عوارض ممکن به زندگی عادی بازگردد.

به گزارش بیمارستان دی به نقل از مهر، نجات جان کودک دچار سرطان، پایان درمان نیست؛ آغاز مسئولیتی است که سال ها بعد از خاموش شدن بیماری ادامه پیدا می کند. کودکی که سرطان را پشت سر گذاشته، باید بتواند بدون عوارض ناتوان کننده به زندگی عادی بازگردد؛ هدفی که امروز در کنار افزایش نرخ بقا، به یکی از مهم ترین دغدغه های متخصصان سرطان خردسالان در جهان تبدیل گشته است.
افزایش میزان بقای خردسالان دچار سرطان، تنها به مفهوم نجات جان آنان نیست؛ کیفیت زندگی بعد از درمان هم به همان اندازه اهمیت دارد. همزمان با اجرای برنامه سازمان بهداشت جهانی برای پیشرفت درمان سرطان خردسالان Global Initiative for Childhood Cancer (GICC) و هدف گذاری این سازمان برای افزایش بقای این خردسالان در کشورهای با درآمد کم و متوسط، توجه به درمان های مبتنی بر ریسک و مراقبت های شخصی سازی شده بیشتر از گذشته در کانون توجه متخصصان قرار گرفته است.
میترا قالیبافیان، متخصص رادیوانکولوژی، به نقش درمان شخصی سازی شده در مدیریت مدولوبلاستوما، یکی از شایع ترین تومورهای مغزی دوران کودکی، پرداخت.
وی معتقد است؛ موفقیت درمان تنها زمانی معنا پیدا می کند که کودک بعد از پایان درمان، با کمترین عوارض ممکن به زندگی عادی بازگردد.
قالیبافیان اظهار داشت: هدف سازمان بهداشت جهانی این است که تا سال ۲۰۳۰ میزان بقای خردسالان دچار سرطان در کشورهای با درآمد کم و متوسط، حداقل به ۶۰ درصد برسد. هم اکنون این میزان در این گروه از کشورها حدود ۱۰ تا ۳۰ درصد است.
وی اضافه کرد: ازاین رو تا سال ۲۰۳۰ با جمعیت قابل توجهی از افرادی مواجه خواهیم بود که در کودکی به سرطان مبتلا شده و بهبود یافته اند؛ افرادی که در اصطلاح به آنها «بازماندگان سرطان» یا survivors گفته می شود. این افراد امکان دارد در سالیان بعد با عوارض دیررس و جانبی ناشی از درمان دست وپنجه نرم کنند. به این علت باید از حالا برای آن زمان آماده باشیم.
این متخصص رادیوانکولوژی اظهار داشت: قدم نخست آمادگی، به خود روند درمان بازمی گردد. از آنجائیکه خیلی از عوارض به دلیل درمان ایجاد می شوند، درمان های امروزی باید بطورکامل حساب شده باشند و برمبنای سطح تهاجم بیماری انجام شوند. به این رویکرد، درمان مبتنی بر ریسک یا Risk-adapted Therapy گفته می شود.
وی اضافه کرد: بیماری که در گروه پرخطر قرار دارد، احتمال عود بیشتری دارد یا بیماری اش تهاجمی تر است، باید درمان قوی تری هم دریافت کند. طبیعی است که این فرد در آینده امکان دارد با عوارض بیشتری مواجه شود، اما این عوارض قابل توجیه هستند؛ برای اینکه برای حفظ جان بیمار ناچار به استفاده از درمان شدیدتر بوده ایم. با این وجود، باید برای آینده این خردسالان و مراقبت از عوارض احتمالی هم برنامه داشته باشیم.
قالیبافیان اظهار داشت: در مقابل، بیماری که در گروه کم خطر قرار دارد و احتمال عود بیماری در او کمتر است، باید درمان متعادل تری دریافت کند که با عوارض کمتری مواجه شود؛ خصوصاً این که شانس بهبودی او هم بیشتر است. پس درمان باید متعادل باشد و در کنار افزایش بقا، پیشرفت کیفیت زندگی بیمار را هم به دنبال داشته باشد ؛ یعنی فرد بتواند به شرایط عادی و پایه زندگی خود بازگردد.
وی اضافه کرد: باتوجه به این دو نکته، یعنی درمان مبتنی بر ریسک و حفظ کیفیت زندگی، می توانیم به بیماری مدولوبلاستوما بپردازیم. تومورهای مغزی، بعد از لوسمی، از شایع ترین تومورهای دوران کودکی هستند و متاسفانه از مهم ترین دلایل مرگ ومیر ناشی از سرطان در خردسالان به شمار می روند. در بین این تومورها، مدولوبلاستوما یکی از شایع ترین مواردی است که به درمان چندتخصصی نیاز دارد.
قالیبافیان تصریح کرد: برمبنای رفتار تومور، یعنی این که تهاجمی تر باشد یا رفتار آرام تری داشته باشد، باید تصمیم بگیریم چه نوع درمان و با چه شدتی برای بیمار مناسب می باشد. این همان نگاهی است که به آن «پزشکی شخصی سازی شده» یا «مراقبت شخصی سازی شده» گفته می شود.
وی اضافه کرد: بدین ترتیب هدف سخنرانی، بررسی نقش درمان شخصی سازی شده در یکی از شایع ترین تومورهای مغزی خردسالان است؛ توموری که درمان آن به مشارکت سه روش اصلی، یعنی جراحی، پرتودرمانی و شیمی درمانی، نیاز دارد. باید این تکنیک ها را بگونه ای به کار بگیریم که برمبنای رفتار تومور، علاوه بر درمان به موقع بیماری، کودک با عوارض کمتری به جامعه بازگردد.
قالیبافیان اظهار داشت: در کشورهای پیشرفته، این خردسالان حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد شانس بهبودی دارند. اگر هدف ما هم این است که در قالب برنامه GICC به چنین آماری نزدیک شویم، باید از حالا درمان خردسالان را به درستی انجام دهیم؛ بگونه ای که هم بهبودی حاصل شود و هم عوارض درمان تا حد امکان کاهش یابند.
وی اضافه کرد: در مؤسسه محک، برای تحقق چنین رویکردی، چند سال است که هم موضوع درمان چندتخصصی و هم راهبرد تحول درمان پیگیری می شود.
قالیبافیان اظهار داشت: البته موضوع دیگری هم وجود دارد. معمولا وقتی صحبت از زیست شناسی مولکولی می شود، اولین واکنش کادر درمان این است که امکانات ضروری جهت انجام چنین بررسی هایی در کشور بطور کامل در دسترس نیست. این چالش باید در شرایطی بررسی شود که بخش عمده ای از موارد سرطان خردسالان در کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط رخ می دهد و هدف برنامه های جهانی، افزایش پیش آگهی و میزان بقای خردسالان در همین کشورها است.
وی اضافه کرد: اگر همه دست اندرکاران، نه فقط در بیمارستان محک بلکه در سایر مراکز، به اهمیت این مورد باور داشته باشند و همه با یک هدف مشترک حرکت نماییم، در نهایت میتوان برای این مشکلات چاره و مسیر مناسبی پیدا کرد.
قالیبافیان اظهار داشت: بالاخره، رویکرد درمان شخصی سازی شده نه تنها یک انتخاب علمی، بلکه یک لزوم برای آینده بیماران دچار سرطان است. عبور از درمان های «یک نسخه برای همه» بسمت درمان های دقیق و مبتنی بر ریسک، تلاشی است به جهت اینکه «بقا» تنها یک عدد در آمار نباشد، بلکه به مفهوم برگشت بیماران همچون خردسالان دچار سرطان به آغوش زندگی و آرزوهایشان باشد.

منبع: بیمارستان دی

1405/05/02

13:59:38

0.0 / 5

تگهای خبر: بهداشت , بیماران , بیمارستان , بیماری

با این مطلب بیمارستان دی موافقید؟

(0)

تازه ترین مطالب مرتبط

نظرات بینندگان در مورد این مطلب

نظر شما در مورد این مطلب بیمارستان دی

نام:

ایمیل:

نظر:

سوال:

= ۱ بعلاوه ۱